Metoda pracy

Last Updated (Sunday, 21 March 2010 11:09) Written by Administrator Monday, 11 August 2008 22:13

Podstawą mojej pracy jest paradygmat psychodynamiczny.

Zarówno w pracy indywidualnej, jak również w pracy z grupą odnoszę się głównie do jego założeń i teorii, dostosowanych pod względem użyteczności do konkretnej relacji, jej kontekstu i celu kontaktu.

Psychoterapia psychodynamiczna charakteryzuje się następującymi założeniami:

1. Opiera się na relacji terapeutycznej i dialogu terapeutycznym, mającym pomóc pacjentowi m.in. w rozumieniu dróg, którymi dochodzi on do formułowania swoich sądów i funkcjonowania w relacjach interpersonalnych.

2. Podstawowym narzędziem terapii jest rozmowa.

3. W podejściu tym podkreśla się rolę nieświadomości i wczesnych doświadczeń życiowych w powstaniu obecnych trudności. Za podstawowy czynnik leczący uważa się "wgląd", czyli uświadomienie ukrytych motywów, pragnień oraz mechanizmów będących przyczyną problemów pacjenta. Rozumienie życia psychicznego wymaga refleksji nad nieświadomością.

4. Odnosi się do indywidualności pacjenta/ klienta – każdy proces terapeutyczny bazuje na specyficznej relacji konkretnego pacjenta z konkretnym terapeutą.

5. Diagnoza psychodynamiczna jest formowana wspólnie z pacjentem/ klientem, przez cały okres procesu terapeutycznego, czyli trwania terapii.

6. Objaw może wynikać z wielu, mających różne podłoże przyczyn.

7. Stawia sobie za cel uzyskanie głębokich i trwałych zmian struktury osobowości. Dzięki terapii możliwe staje się podjęcie na nowo przerwanego procesu rozwoju osobowości, rozumienie siebie i tego, co leży u źródeł objawów.

8. Spotkania terapeutyczne w konwencji psychodynamicznej odbywają się zazwyczaj raz, rzadziej dwa razy w tygodniu, trwają 45 minut.

9. Terapia rozpoczyna się zwykle kilkoma spotkaniami konsultacyjnymi, mającymi na celu wstępne poznanie pacjenta/ klienta, historii oraz faktów z jego życia.

10. Terapia może trwać od kilkudziesięciu sesji do kilku lat.

Źródło: http://www.kcp.krakow.pl/